Analyse van de belangrijkste aspecten van de productstructuur van geprefabriceerde cabine-onderstations

Wat betreft het ontwerp van het draagvermogen van de basis, geprefabriceerde cabine-achtige onderstations Een geprefabriceerd transformatorstation bestaat doorgaans uit drie hoofdonderdelen: een hoogspanningskamer, een transformatorkamer en een laagspanningskamer. Het totale gewicht van de transformator bedraagt ​​meestal meer dan 5 ton, wat een aanzienlijke druk uitoefent op het draagvermogen van de cabine. Daarom is de basisconstructie van groot belang. Deze moet een goed draagvermogen hebben om te voldoen aan de hoge betrouwbaarheidseisen op diverse vlakken, zoals bevestiging en hijsen. Bij geprefabriceerde cabine-transformatorstations wordt H-vormig staal gebruikt als skelet in de hoofddraagconstructie van de basis. In vergelijking met gewoon I-vormig staal heeft H-vormig staal een betere vlakheid, waardoor vervorming tijdens het lasproces tot op zekere hoogte wordt beperkt. Bovendien is het gemakkelijker om er schroefgaten in te boren voor bevestiging. Hetzelfde merk H-vormig staal wordt ook gebruikt voor het corresponderende deel van de transformatorkamer om het zwaardere gewicht van de transformator over de basis te verdelen en zo de draagkracht te verbeteren.

Wat betreft afdichtingsontwerpDe cabine van het geprefabriceerde cabine-type onderstation moet voldoen aan de IP54-beschermingsklasse. Voor het constructief ontwerp is de afdichting van de beweegbare deur het belangrijkst. Vaak wordt een dubbele afdichting gebruikt om te voorkomen dat vuil of waterdruppels van buitenaf de deur binnendringen.

Wat betreft corrosiebestendig constructief ontwerpOmdat de meeste geprefabriceerde cabine-type onderstations in ruwe omgevingen worden geïnstalleerd, is corrosiebescherming zowel binnen als buiten de cabine cruciaal. Om bijvoorbeeld de geschiktheid voor maritieme omgevingen te garanderen, moeten vierkante buizen aan elkaar worden gelast om een ​​volledig gesloten structuur te creëren. Dit voorkomt dat corrosie zich van binnenuit verspreidt en mogelijk leidt tot aantasting van de buitenlaag. Dacromet-bevestigingsmiddelen worden voornamelijk aan de buitenkant van de cabine gebruikt. Deze voldoen aan de corrosie-eisen en voorkomen het vastlopen dat kan optreden bij het veelvuldig gebruik van roestvrijstalen bevestigingsmiddelen.

Het ontwerp van de raildrager, die de rail verbindt tussen het hoogspanningscompartiment en het transformatorcompartiment, genereert tijdens bedrijf elektrodynamische krachten die geleiders en apparatuur kunnen vervormen of beschadigen. Wanneer stroom door een geleider loopt, ontstaat er een magnetisch veld eromheen. Dit magnetische veld kan inwerken op andere geleiders, waardoor aantrekkende of afstotende krachten ontstaan, ook wel elektrodynamische krachten genoemd. Als de elektrodynamische krachten tussen twee parallelle geleiders te groot zijn, kunnen ze ervoor zorgen dat de geleiders gaan trillen of elkaar zelfs raken, waardoor apparatuur beschadigd raakt en de stabiliteit van de stroomoverdracht wordt beïnvloed. Het berekenen van elektrodynamische krachten vereist dat rekening wordt gehouden met meerdere factoren, waaronder de grootte en richting van de stroom, de specificaties van de rail, de afstand ertussen en de omgevingsomstandigheden. Om de problemen veroorzaakt door elektrodynamische krachten te voorkomen, zijn er connectoren aan de bovenkant van de rail aangebracht die zowel gemakkelijk verstelbaar als versterkt zijn, zoals weergegeven in figuur 4. Tests hebben aangetoond dat deze connectoren de nadelige effecten van elektrodynamische krachten effectief elimineren.

De transformatorruimte maakt gebruik van een geforceerd ventilatiesysteem om een ​​stabiele temperatuurstijging binnen een bepaald bereik te handhaven. Het juiste luchtvolume wordt berekend op basis van het warmteafvoervermogen van de belangrijkste apparatuur in de ruimte, de feitelijke bedrijfsomstandigheden van de transformator en de eisen van de gebruiker, met een voldoende ruime ontwerpmarge. In de transformatorruimte moeten luchtkanalen strategisch worden geplaatst om een ​​onbelemmerde luchtstroom te garanderen. Bij het ontwerp van de ventilatie wordt ook rekening gehouden met materiaalkeuze, lay-out en installatie, onderhoud en reiniging, en geluidsbeheersing om de veiligheid, stabiliteit en efficiëntie van het gehele ventilatiesysteem te waarborgen.